Þá er setning hrunsins endanlega komin fram, vitaskuld höfð eftir fjármálasnillingnum Jóni Ásgeiri Jóhannessyni:
“…prinsipp að vera ekki með personulegar skuldir…rest get ég geymt í Glitni”
Í sosum eins og einni brotakenndri setningu, úr póstkerfi Glitnistoppanna, er sjálf grunnhugsun útrásarvíkinganna fundin og afhjúpuð. Skuldir þessara manna voru aldrei persónulegar. Og verða kannski aldrei … því endubyggðum bönkunum lýst ennþá vel á þessa menn sem kunna öðrum betur prinsippin í hrollfrjálsu hagkerfi. Þeir fá fyrirtækin sín aftur og aftur … en aldrei skuldirnar.
Og líklega er nú endanlega ljóst af hverju þessir menn réðu alltaf smalastráka sem bankastjóra og forstjóra allrar krosseignaveislunnar; litla stráka sem voru vart annað en leikföng útrásarvíkinganna sem létu þá snattast í lánasafninu eins og viljuga hvolpa að glefsa utan í bónusana sína. Nei, þroskaðir bankamenn hefðu klárlega hikað, ugglaust neitað … en nei; hér var mælikvarðinn sá að vatnsgreiddum stjórunum væri ekki vaxin grön …
Þetta átti nefnilega allt að vera þroskahamlað, galið, geggjað …
Nýjasta ófyrirleitnin sem nú blasir við úr Glitnis-ævintýrinu - og lesa má af makalaust óforskömmuðum póstum - er upptaktur að því sem koma skal: We aint seen nothing yet … enda haft fyrir satt úr mínum heimildaranni að Baugsmenn hafi losað um 1 milljarð sterlingspunda frá desember 2007 og fram að hruni með sölu eigna inn í Glitni og Landsbankann - og eru þá ótaldar aðrar lánveitingar þeim til handa.
Væntanlega skýrast þau ósköp í næstu viku…
-SER.