Enn sannast það að Sjálfstæðisflokkurinn er stjórnmálaarmur LÍÚ. Skötuselsmálin tínir af honum spjarirnar. Allsber kemur hann til dyranna þegar LÍÚ geltir; nakin sérhagsmunagæskan blasir við öllum sem hafa á annað borð áhuga á að horfa á þessi ósköp.
Hvert er framlag íhaldsins til sáttar í sjávarútvegsmálum?
Ekkert!
Víst vilja þessi afturhaldsöfl auka aflaheimildir. En því aðeins að það fylli vasa gjafakvótaaðalsins. Allt sem fellur utan þeirra vasa er ógn við þjóðarhagsmuni; já, stöku trillukarl, byggðakvóti. Takmarkið er að auðlindin safnist á æ færri hendur. Almannahagsmunir skipta akkúrat engu … þar á meðal nýliðun í greininni, vinnsla afla í landi, fjölgun starfa og meira líf í höfnum … já, bættur hagur byggða.
Í nafni hagræðingar til hinna fáu er öllum nýjum hugmyndum í atvinnugreininni snúið í þá veru að þar tali fávitar og andskotar greinarinnar. Allt sem skaðar sjálfskipaða eigendur auðlindarinnar skal öskrað út og nítt niður. Vanlíðanin vegna yfirvofandi þjóðaratkvæðagreiðslu kemur fram á skjálftamælum. Þvílík karlfauskafýla …
Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekkert breyst. Hann er stjórnmálarmur LÍÚ. Hann er varnarbandalag auðhyggjunnar. Einkavinavæðandi klíkuher og sérhagsmunasóði. Og þess utan stækur hákarl í skötulíki …
-SER.