Íslendingar súpa nú seyðið af því að það var ekki síður ríkissjóður en einkaframtakið sem eyddi um efni fram í gamla góðærinu. Tekjuauki hins opinbera, af völdum veislunnar, var ekki notaður til að treysta velferðina - og því síður var hann lagður inn á bók.
Nú er spurt: Hvert fór þensla ríkisútgjaldanna á síðustu árum? Hverjir fitnuðu helst á framúrstefnu stjórnvalda?
Óneitanlega læðist sá grunur að mér að útgjaldaauki ríkisins hafi hreiðrað um sig á höfuðborgarsvæðinu og sverji sig þar með í ætt við einkaþensluna, sem einkum jókst þar sem veðhæfið var mest.
Og þá er spurt: Hvar verður hlutfallslega mest skorið niður í timburmönnum tómleikans? Varla þar sem þenslan var minnst …
-SER.