Það er stund milli stríða. Við Ella ókum suður yfir heiðar í gær … í einhverjum leiðinlegasta skafrenningi sem ég man eftir, allt frá Eyjafirði suður undir Fornahvamm. Auður sofandi aftur í, eftir næstum þriggja vikna hlé á leikskólanámi sínu.

Nú er að leita sér að húsnæði í gamla höfuðstaðnum í botni Eyjafjarðar – og búa sig undir að reka tvö heimili, hvernig svo sem menn fara að því í krepputíðinni. Það þarf að rækta kjördæmið eins og frekast er unnt.

Ég mæti norður aftur á miðvikudag og þá er að byrja kosningavinnuna af fullum krafti. Við ætlum okkur þrjá örugga þingmenn í kjördæminu – og það skal hafast með samstilltu átaki áhugafólks um betra Ísland …

-SER.

Þetta var tilfinningarússíbani. Þetta voru æði mikil gatnamót.  Og þetta var ólýsanlegt. Að faðma konuna sína, þétt og fast, eftir að úrslitin lágu fyrir. Konuna sem fylgt hefur manni alla þessa leið frá Fjallabyggð suður á firði og staðið þétt við hliðina á manni.

Já, takk Ella mín, kosningastjórinn sjálfur.

Og takk kjósendur … í dreifðum byggðum sem þéttum. Ég stefndi á annað sætið og hreppti það; stefndi á öruggt þingsæti … og nú er að tryggja enn fleiri …

Nú er að byrja að starfa … í þágu fólks, fyrst fremst … flokkurinn verður þar í öðru sæti.

Kærar þakkir …

-SER.

Ánægjulegur afmælisdagur er að baki og upp er runninn kjördagur. Síðustu vikur hafa verið ævintýralegar í lífi okkar Ellu – og reyndar Auðar litlu líka – en við höfum þvælst um allt kjördæmið á blakka jepplingnum og hitt fyrir ótölulegan fjölda fólks á milli Fjallabyggðar og Djúpavogs. Ég þakka fyrir móttökurnar.

Kjörstaðir víða í kjördæminu eru opnir frá kl. 10.00 til 17.00 og hvet ég fólk til að taka þátt í prófkjörinu, sem er galopið. Enn er einnig hægt að kjósa á netinu, sjá vefprofkjor.is hér á síðunni. Ég sækist sem kunnugt er eftir 2. sæti á lista flokksins, eða öruggu þingsæti.

Svo er að spyrja að leikslokum …

-SER.

Enn er opnasta opna kosningaskrifstofa landsmanna að störfum á aðalhorni Glerártorgs. Það er kraftur í mér og Ellu, enda hafa ættingjarnir verið iðnir við að elda ofan í okkur alvöru mat. Svo sem feita kjötsúpu – og heldur framsóknarlega úr skála Guðrúnar systur og Fúsa Karls, en ekki var signi fiskurinn hennar mömmu verri í fyrradag; nánast sigin fiskisúpa þegar búið var að hella hamsatólginni yfir. Svona á matur að vera. Þetta slær úr manni gigtinni.

Hér á aðalhorni Glerártorgs hringjum við ýmist út í alla vega fólk, eða tökum vegfarendur tali, sem flestir vilja kjósa fólk en ekki flokka. Þótt detoxa megi pólitíkina á marga vegu, er þetta dásamleg reynsla …og hvernig svo sem fer, er þetta byrjun á nýjum lífskafla …

Minni ykkur öll, vini og félaga … á opið prófkjör; kjörstaðir verða opanðir kl. 10.00 í fyrramálið og netkosning stendur yfir á  http://vefprofkjor.is    

Ég veit við erum sammála …

-SER.

Búinn að opna opnustu kosningaskrifstofu Norðausturkjördæmisins; hún er á horni verslunar Vodafone á Gleráartorgi á Akureyri. Þar sitjum við Ella og hringjum út … með dyggum stuðningi baklandsins. Auður komin í pössun.

Það er gaman af því að starfa fyrir opnum tjöldum. Já, galopnum tjöldum. Og hitta allt fólkið, sem ætlar að kjósa strákinn – og annað sem er enn að hugsa sig um. Ég finn fyrir góðum meðbyr, ef ekki beinlínis stormi. Spyrjum samt að leikslokum.

Ég held að þingmenn eigi að vera á meðal þjóðarinnar; ekki að fela sig inni á látlusum fundum og bakherbergjum. Þeir mættu oftar skella upp skrifborði í verslunarmiðstöðvunum og fá það þvegið sem óþvegið frá kjósendum sínum. Mig langar altént að starfa þannig …

-SER.

Mývatnssveitin liggur í 300 metra hæð yfir sjávarmáli. Hún kúrir sumsé á hásléttu – og fyrir vikið getur gert þar meira frost en menn eiga að venjast á landi sem kennir sig við ís. Morgunbirtan vekur okkur á Hótel Reynihlíð – og farandhjónin trítla niður í morgunmat með sjálfu örverpinu. Þar taka á móti okkur frú Erna Þórarinsdóttir og Pétur Snæbjörnsson, sem reka fjögurra stjarna hótelið af slíkum myndarbrag að unun er að fylgjast með hverju smáatriði.

Síðustu vikur hafa hjónin vakið mikla athygli um allt land fyrir að bjóða upp á svokallaða detox-meðferð á staðnum, í samvinnu við Húsvíkinginn Jónínu Benediktsdóttur. Námskeiðin fyllast jafn óðum og þau eru auglýst. Sem minnir á hamarshöggin á efri hæð hótelsins þennan morgun; þar er verið að smíða saunu við hlið nuddherbergisins, ásamt infrarauðum klefa sem hitar vöðva líkamans betur allt annað, en skammt þar frá er aukinheldur ristilskolunin sjálf, snoturt herbergi með athyglisverðum græjum.

Erna og Pétur benda á mikilvægi þess að hreinsa líkamann að innan. Það eigi að vera jafn sjálfsagt og að þrífa hann að utan. Sem er náttúrlega hárrétt. Við eyðum jú formúgum í alls konar sápur og ilmvötn og andlitskrem til að dekra við ytra byrðið, en virðist á sama tíma vera algerlega saman um það hvernig við erum að innan.

Við Pétur ræðum ferðamál í þaula á meðan Erna freistar Ellu með örlítið velgdum rauðrófusafa. Það er með Pétur eins og undirritaðan að hann sér óendanlega mikla möguleika í ferðaþjónustu svæðisins, svo fremi heimamenn byrji að hugsa sjálfstætt og beri höfuðið hátt. Það þýði ekki að láta sér nægja yfirfallið af ferðamennsku suðvesturshornsins; sækja eigi erlendu túristana beint á svæðið, ekki síst með beinu innanlandsflugi á milli Keflavíkur og norðaustursins. Pétur nefnir flugvöllinn í Aðaldal til sögunnar, en ég nefni Akureyrarflugvöl og Egilsstaðaflugvöll, fjárfestingar sem nýta þurfi langtum betur en nú er gert. Altént, segir Pétur … við verðum að fá ferðamennina beint hingað, ef og þegar það er í höfn … þá verður ferðaþjónustan stóriðja á svæðinu …

Slepptu ef, segi ég …

-SER.

Íslenska fjármálakerfið er hrunið. Og sömuleiðis sú mýta að Sjálfstæðisflokknum sé einum treystandi til að ábyrgjast efnahagsmál þjóðarinnar. Og sér er nú hver ábyrgðin. Já, margra mánaða rannsókn á því hvort ástæða sé til þess að biðjast afsökunar. Og biðjist menn nú þegar óvart afsökunar, einir sér eða saman í nefnd … er það klárlega ekki í nafni flokksins!

Jæja.

Þið munið vorið 1978. Kosningar eftir illa þokkaða ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar. Söguleg vinstribylgja. Kratar og Allaballar með ríf 40 prósent atkvæða – og þótt þessir flokkar þyrftu enn á hækjunni Framsókn að halda, sem hafði reyndar verið niðurlægð í kosningunum, varð draumurinn um vinstristjórn að veruleika, eitthvað sem menn glutruðu eftirminnilega niður, fjórum árum áður, með hefðbundnum illdeilum og flokkadráttum.

Vinstrivíman dugði í ár, gott ef ekki bara nokkra mánuði. Stærsti sigur vinstri manna á lýðveldistímanum breyttist í pínulitla minnihlutastjórn krata með Vilmund Gylfason sem dómsmálaráðherra.

Höfum eitt á hreinu áður en lengra er haldið. Frá því himnarnir grétu konungssvikin á Þingvöllum sumarið 1944 hefur engin vinstristjórn lifað heilt kjörtímabil. Það er pínlegt, eða öllu heldur neyðarlegt, ef ekki beinlínis niðurlægjandi. Verkkunnáttuna og úthaldið hefur einfaldlega vantað, svo og valdatilþrifin. Og kannski að hitt hafi líka skipt sköpum, að embættismannakerfið hefur alltaf verið miðað við að Sjálfstæðisflokkurinn væri við völd … ekki við stjórn, eins og það heitir, heldur við völd.

Gott og vel. Nú er lag. Ný krafa. Kjósendur eiga skilið að vita hvaða möguleikar eru í stöðunni. Þeir eiga heimtingu á að vita hvaða flokkar vilja helst vinna saman – og hverjir síður … við aðstæður í samfélaginu sem eiga ekki sinn líka. Ný krafa er að fólk geti kosið um stjórnarmynstur. Það vill sjálft geta valið sér stjórn, fremur en að flokkarnir fari með þennan mikilvæga dóm þjóðarinnar eins og spunameistarar í bakherbergjum.  Og myndi jafnvel einhverja stjórn sem er þvert á úrslitin …

Ég tel að Samfylking og Vinstri grænir eigi sem flokkar að ganga bundnir til kosninga. Í fyrsta sinn í lýðveldissögunni hyllir undir þau stórmerkilegu stjórnmálasögulegu tíðindi að vinstri flokkarnir geti einir, óstuddir og ómengaðir myndað vinstristjórn – og það, aldrei þessu vant … hækjulausir. Bankahrunið kallar á breytt gildi, kúvendingu, nýtt upphaf …

Mín vegna mega Framsókn og Sjálfstæðisflokkur gefa út álíka yfirlýsingu …

-SER.

Líklega var ég síðasti bíllinn sem komst yfir Möðrudalsöræfin í dag. Ella eins og stirðnað kertavax í framsætinu, firna smeyk við færðina sem versnaði eftir því sem nær dró Hólsfjöllunum. Kafaldsbylur … sem minnir reyndar á orð félaga míns úr fréttamennskunni sem sagði í kynningu uppi á Hellisheiði syðri í aftakaveðri um árið; eins og sést, er hér ekkert að sjá!

Orð að sönnu, þetta þriðjudagsíðdegi þegar blakki jepplingurinn var við það að gefast endalega upp í sjálfu Námaskarðinu. Allt saman fokið í ferlega skafla. Hefði svo sem ekki komið að sök þótt ég hefði fest mig. Átti heimboð í fiskisúpu hjá Edda og Sólveigu skólastjóra í Skútahrauni og hann sjálfur í björgunarsveitinni á staðnum.

Gistum á Hótel Reynihlíð í nótt. Verðum orðin þingeysk á morgun … sem er nú ekki ónýtt …

-SER.

Hef líklega verið 11 ára Akureyrarsnáði á fótboltamóti á Húsavík. Spilaði náttúrlega með KA, en af því Einherjamenn frá Vopnafirði vantaði stráksa í fúllbakk í einum leiknum var ég fenginn í starfann … og stóð mig, að ég held þokkalega. Man ekki hver mótherjinn var. Skiptir ekki máli. Altént fór leikurinn 0:0.

Allar götur síðan hef ég haft taugar til Einherja. Og enn rifjaðist þessi saga upp fyrir mér þegar ég og Ella og Auður litla sveigðum blakka jepplingnum inn á Vopnafjarðarafleggjarann undir miðmunda í dag, þar sem heitir um miðja vegu á milli Egilsstaða og Mývatns. Blessunarlega er loksins verið að laga Íslands lengstu heimreið, sem liggur frá þjóðvegi 1 að kauptúninu í Vopnafirði, en hún hefur verið hestavegur um aldir … og ekkert meir. Vopnfirðingar eiga einmitt Íslandsmetið í þolinmæði, þegar kemur að samgöngubótum. 

Skellti mér inn á hreppsskrifstofuna og tók í hramminn á Þorsteini Steinssyni sveitarstjóra, svo og skrifstofustjóranum Ellerti Árna og bæjarverkstjóranum Hilmari Jósefs. Karlar í krapinu, allt saman og iðjusemin uppmáluð. Æskufélaginn og lífstíðarvinurinn, Magnús Már Þorvaldsson sat eins og venjulega úti í sínu horni á hreppsstofunni og sá mig ekki fyrir verkefnum; sinnir svo fjölþættu starfi í þessu rösklega 700 manna sveitarfélaga að mig svimar i hvert sinn sem hann telur það upp. Sannkallaður forkur með dugnaðarforskeyti.

Við settum á okkur húfurnar og ókum um bæinn eins og unglingar á meðan Ella og Auður fengu inni hjá frú Dagnýju,sem smurði ofan í ættarmót, þótt aðeins mæðgurnar væru mættar.

Tók í spaðann á Aðalbirni Björnssyni, skólastjóra grunnskólans og meðframbjóðanda mínum í prófkjörinu. Viðbyggingin á glæsilegum skóla hans er eins og brú með stafni og vísar til hafs. Tilkomumikið mannvirki sem hýsir göfugt starf. Við Aðalbjörn rifjuðum upp þá tíma þegar krakkar voru sendir á heimavist fyrir allan aldur, svo sem börnin frá Bakkafirði, rétt norðan Vopnafjarðar. Í okkar barnaskólatíð var algengt að senda þau ellefu ára gömul til vetursetu á Laugum í Reykjadal eða norður að Lundi í Öxarfirði. Í dag varðaði svona háttalag við barnaverndarlög – og vart nokkuð minna.

Hægði á bílnum á leið framhjá fótboltavellinum þegar hugað var að brottför. Einherji verður með lið í þriðju deildinni í sumar, hafði félagi Magnús bent mér á. Nefnilega svo. Og mér varð hugsað … kannski kalla þeir aftur á mig fúllbakkið, kannski er minn tími kominn í vörninni – en, eftir því sem ég fjarlægðist Vopnafjörðinn efaðist ég meira um það …

-SER.

Ef haldin væri fegurðarsamkeppni bæjarfélaga á landinu, kæmist Seyðisfjörður í úrslit. Bæjarstæðið er náttúrlega einstakt, í botni bogins fjarðar, beint undir Bjólfinum. Óvíða á Íslandi ber maður höfuðið jafn hátt og niðri á Seyðisfirði – og það er af því fjöllin allt í kring gleypa alla athyglina. Eins er um bæinn sjálfan, seyðandi virðingu fyrir því gamla og góða, samfellunni í sögu landsmanna. 

Helsti þröskuldur þessa samfélags 800 manna er Fjarðaheiðin. Fjöllin hrópa á göng – og fólkið náttúrlega líka, ekki síst þær tugþúsundir sem koma með Norrænu á sumri hverju. Hér þarf hins vegar að hugsa stórt fremur en smátt og vel fram í tímann fremur en illa. Á Austurlandi hefur líklega verið fjárfest fyrir 300 milljarða á síðustu árum og áratugum – og vegur þar álver og virkjun hvað þyngst. Tíund þess dugar til að skapa þvílíkan infrastrúktúr að byggðasvæðinu væri endanlega borgið. Þar á ég við hringtengingu Héraðs um Seyðisfjörð, gegnum Mjóafjörð, Norðfjörð og Eskifjörð. Tíund af heildarfjárfestingu svæðisins er það sem það kostar.

Eða svona álíka og nemur afskriftum Sigurðar Einars og Hreiðar Más …

-SER.